کتاب حاضر به نقد دیدگاه­ هایی پرداخته است که در تقابل و چالش مستقیم با روش مقبول و رایج در میان عالمان دینی ما قرار دارند؛ همان روشی که پیش از قرن بیستم شیوه پذیرفته شده و معهود همه پژوهشگران در مقوله فهم و تفسیر متن بوده است. بنابراین، نحله­هایی که اساساً با سنّت تفسیری حوزه­ های علمیّه تضاد جدّی ندارند و اختلاف نظر آنان جزئی است، نقد نشده ­اند. آراء سه متفکر برجسته هرمنوتیکی در قرن بیستم، هیدگر، گادامر و پل ریکور مورد نقد و ارزیابی قرار گرفته است.
نوشتار حاضر مشتمل بر شش فصل و یک ضمیمه به شرح ذیل می باشد:
فصل اول: چیستی هرمنوتیک
فصل دوم: سیری در تاریخچه هرمنوتیک تا آغاز قرن بیستم
فصل سوم: هرمنوتیک هیدگر
فصل چهارم: هرمنوتیک فلسفی گادامر
فصل پنجم: هرمنوتیک هابرماس و ریکور
فصل ششم: هرمنوتیک عینی­گرا