امیر مومنان همواره بر رعایت اصول اخلاقی و انسانی در معاشرت با اقلیتهای دینی در جامعه تاکید ورزیده و حقوق متقابل آنها و حکومت اسلامی را مورد توجه قرار میدادند. از منظر ایشان، اقلیتهای دینی در برابر حکومت از حقوق سیاسی و مدنی شامل حق برخورداری از امنیت، استقلال در احوال شخصی، تساوی در برابر قانون و ... و حقوق اقتصادی اجتماعی و فرهنگی شامل آزادی انجام مراسم دینی، حق دارا بودن شغل، مسکن و ... برخوردارند. در کنار این امتیازات، وظایفی نیز بر دوش اقلیتهای غیر مسلمان در جامعه قرار داده بودند که عبارت بود از: پرداخت حقوق شهروندی همچون مالیات، پذیرش مقررات حاکم بر کشورهای اسلامی، عدم اختلال در امنیت ملی، عدم تظاهر به منکرات در جامعه و عدم زیان رساندن به مسلمانان.
بررسی نحوة معاشرت با اقلیتهای دینی از دیدگاه آن حضرت بحثی است که در این کتاب به آن پرداخته شده است.
