صادق هدایت معتقد بود نویسنده موقعی از شهرت حقیقی برخوردار است که خواننده داشته باشد. با این تعبیر او توانست تنها با یک اثر نیمه بلند و سی و چهار داستان کوتاه به این شهرت حقیقی دست یابد. اما این تعداد اثر برای شهرت نویسندهای که برخی نوشتههای خود را زیر سؤال میبرد بسیار کم است. از طرفی هدایت حتی هیچ تعصب و علاقهای به کشور، میهن و فرهنگ خود نداشت. با این حال خوانندگان بسیاری آثار و نوشتههایش را مطالعه نمودهاند. صادق هدایت که نه چهرهای تخصصی در ادبیات به شمار میآمد و نه چهرهای شاخص در فرهنگ و اخلاق؛ موضوع نقدها و بررسیهایی بوده است که حجم مجموع آنها دهها برابر نوشتههای اندک خود اوست. هدایت خود مینویسد: «من که جِلِز و وِلز میزدم رمضانی معلوماتم را پشت شیشۀ دکانش بگذارد، یک شبه شدم نویسندۀ شهیر، مشهور آفاق.» پس چگونه است که صادق هدایت به چهرهای این چنین شاخص و به تعبیر دوستش، پرویز ناتل خانلری، به بتی بی عیب و نقص بدل شده است؟!
راز شهرت صادق هدایت به بررسی آثار، عوامل شهرت و شخصیت و جایگاه صادق هدایت میپردازد.
